09 oktober 2020

Timios DS 2 – Tovo DS 3

Na alle zaterdag uitwedstrijden met vreemde tijden, was het dan vanavond tijd voor onze eerste thuiswedstrijd! Alhoewel, de thuiswedstrijden in corona-tijd ook niet hetzelfde zullen zijn als de thuiswedstrijden in normale tijd. Het enige team dat om half 8 moest spelen, was dat van ons. Geen wedstrijden naast ons, geen publiek die ons kon aanmoedigen, alleen twee enthousiaste (en strenge 😉) corona-zaal-coördinatoren, als ik dat zo mag noemen. Het was dus aardig stil in de zaal, aangezien wij zelf ook nog steeds geen (hard) geluid mogen maken, en dus niet als vanouds gezellig.

Ik zou maar al te graag schrijven over hoe het begin van de wedstrijd is gegaan, maar ik was te laat. Een vergissing in de tijd, dat ook niemand anders kan gebeuren dan mijzelf. Ik zal de mate van onhandigheid (uit zelfbescherming) jullie besparen. Erg stom en onhandig, want precies deze wedstrijd waren wij maar met 7 (want Maaike die was jarig). Los van mijn misser, ga ik er uiteraard vanuit dat de rest van het team er zin in had en klaar was voor de wedstrijd.

De eerste set begon dus ook met Kirstin in het veld als passer loper in plaats van haar rol als libero. Even wennen binnen het team was het wel, eindelijk gewend aan en vertrouwd met het spelen met een libero, staat ze ergens anders. Toen ik binnen kwam, stond het team achter, maar ik kan de score niet meer herinneren (sorry). Daarna ben ik gaan inlopen en inspelen met ons geblesseerde-die-wel-weer-meetraint-maar-wie-weet-voor-hoelang-want-corona (coronie 😉)- teamlid Miriam. Toen ik op het andere veld aan het inspelen was, leken het wel lange rally’s, want ik hoorde de bal niet super vaak vallen. Met dank aan Mark, onze assistent coach tijdens deze wedstrijd, kan ik beeld krijgen van wie er (veel) gescoord heeft. Uiterst keurig houdt hij dit bij in het boekje, met nog een paar kleine aanwijzingen en dan ben ik helemaal tevreden 😊 (grapje hoor Mark, gaat helemaal goed zo). Hieruit kan ik opmaken dat onze topscoorster van de eerste set Annemieke was!! Onze handige spelverdeler die de mooiste gaatjes achter in de hoeken, op de lijnen (soms naast, waar jouw broer, onze scheids, liever een dubbelfout voor geeft) en uiteraard prachtig in het putje. Toch was Tovo sterker en verloor Timios de set met 12-25.

De tweede set startte met Louise op de bank en ik in het veld. Even inkomen duurde wat langer dan gedacht en Tovo stond al snel een aantal punten voor. Toch hebben we deze set best lang mee kunnen spelen. Tot er een nieuwe speelster op het midden kwam spelen. Haar aanvallen waren best wel hard en best wel naar de grond toe geslagen, waar wij niet altijd onder zaten. Een beetje van ons a ’propos waren wij wel door deze dame. Gelukkig wezen onze coaches er tijdens de time-out op dat dit niet nodig was en dat we gewoon moesten blijven spelen. Een aantal mooie ballen die mij in elk geval bij zijn gebleven zijn de mooie aanvallen van Kirstin!! (waarom speel je ook al weer als libero? 😉). Naast de aanvallen van Kirstin is er nog meer mooi aangevallen. Mooie driemeteraanvallen en scherpe blokkeringen en natuurlijk Renate die bovenhands serveerde!!! Heel irritant zo kort, maar she did it!! Ondanks het optimisme waar ik dit mee schrijf, hebben we van de vijftien punten maar acht punten zelf gemaakt. Niet erg veel en helemaal niet zoals we zelf zouden willen. Tovo won deze set door zelf meer punten te maken dan aan ons te geven met 25-15.

Hoe we de derde set in gingen, weet ik niet meer, maar het was in elk geval stukken beter dan de tweede set. Er werd meer gecommuniceerd, goed gepasst, mooie upjes gegeven en goed aangevallen, en daarna weer goed verdedigd enzovoorts. De koppies stonden weer omhoog en dat was ook zichtbaar in het spel. Alle aanvalsters werden benut en zelfs de goede middenaanvalster van Tovo is afgeblokt. Kirstin heeft deze set de meeste punten gemaakt (zes punten), gevolgd door Renate met vier punten. Deze set is terecht door Timios gewonnen met 25-23! Maar vijf punten van de 25 zijn niet direct ons verdienste, ook al een hele verbetering ten opzichte van de vorige set.

Hoe blij en opgewekt we waren na het winnen van de derde set, was nog maar weinig van terug te zien tijdens de vierde set. Tuurlijk begonnen we de set opgewekt en enthousiast, maar toen er weer een serviceserie kwam van de tegenstanders, begonnen de koppies weer te zakken. Iets waar een groot deel van het team last van heeft en wat nog moeilijk is om elkaar daarna weer op te peppen. Daarnaast blijft het frustrerend dat er op zich wel goed meegespeeld wordt met de tegenstander, maar dat het zelf scoren nog niet zo goed lukt. Deze set is dan ook (een beetje) weggegeven aan Tovo met 25-17.

Jammer dat er weer een wedstrijd verloren is, maar zolang we nog competitie mogen blijven spelen, zullen we niet opgeven. Ook niet als de competitie stopt en we nog wel mogen trainen hoor, ook dan zullen we blijven trainen en oefenen en beter worden, zodat wij ook eens met de winst naar huis mogen gaan!!!

Maar, wel afgesloten met onze inmiddels welbekende mondkapjes-teamfoto! Met links achter de corona-zaal-coördinatoren die afkeurend op de ramen zaten te bonzen, omdat er geen anderhalve meter afstand werd gehouden.

 Ps: Bas, bedankt voor het fluiten! 😊