Wedstrijdverslag > 23 oktober > De klotsende billen van Dames 2

De training op maandag 19 oktober werd vervangen door de eerder beschreven, veel te lange bekerwedstrijd tegen Taurus. De training van donderdag werd samengevoegd met de training van Dames 1. Een training met maar liefst 19 dames; een gevaar op zich. Nieuw voor ons was de warming up, welke mede mogelijk werd gemaakt door Irma. Irma, die had bedacht dat de been- en bilspieren van de dames wel wat voller mochten. Wat voller… Au!

23 oktober was het tijd voor onze derde competitiewedstrijd, ditmaal tegen GSC. GSC had slechts één wedstrijd in de benen, dus als het gaat om wedstrijdritme, waren wij in het voordeel. Spelverdeler Linda genoot vanavond van Marco Borsato bij Symfonica in Rosso en Rianne had een etentje, wat maakte dat we met 8 dames konden aantreden. Voor het eerst dit jaar speelden we thuis. Thuis in de Plataan, waar een deel van het team dit hele jaar enkel een aantal keer de bar van dichtbij bekeken had. Iets met thuisvoordeel dus. Planning van de avond: 21.00 uur warming up, 21.30 uur spelen, Milan als trouwe (nog ongeslagen) coach en Kees van Hees Wedstrijdvrees op veld 1 spelend met Heren 3. Yeah right… Leuk geprobeerd. Meisjes A vond het nodig om in de tweede set maar liefst 68 punten te verdelen en dit maakte dat het woord planning van de teltafel werd geveegd. Vlak voor de wedstrijd stonden we allemaal te gapen. Wij meten ons graag met topsportster Ireen Wüst, die ook altijd gaapt voorafgaand aan belangrijke wedstrijden. Niks vermoeidheid… FOCUS! Uiteindelijk werd om 21.35 uur begonnen met de warming up, terwijl onze Kees al begon aan de eerste set. De warming up was een feestje op zich…

De been- en bilspieren waren nog behoorlijk onder de indruk van de oefeningen van Irma. De ene ‘AU’ volgde de andere vlot op en al snel was duidelijk welke dames de training van donderdagavond hadden overgeslagen. Niet jaloers liepen zij hard lachend door het veld en kreeg de term ‘klotsende billen’ ineens een betekenis. Tijd voor het rondje met wat krachtoefeningetjes… Een aantal van de dames trainde de buikspieren flink door hard te lachen om de luidruchtige klaagzang van de overige dames. Als dat geen topwedstrijd wordt…

Om 22.05 uur begonnen met de eerste set. Even inkomen. Niemand speelde echt goed en het enthousiasme was ver te zoeken. Zonde dat het begint op te vallen dat ik dat iedere keer over de eerste set moet schrijven. Het spel oogde onzeker en zenuwachtig, er werd weinig gecommuniceerd en weinig zelf gescoord. Complimenten naar de dames van GSC die écht overal een hand onder kreeg. Onmogelijk veel ballen werden gehaald, tot frustratie bij de Timianen. Het spel van GSC was niet mooi, maar ze stonden verdedigend overal bij. Het werd nog even spannend aan het einde, maar de set werd wel verloren met 23-25.

In de tweede set was het tijd voor wat veranderingen. De servicedruk moest omhoog en er moest meer worden nagedacht over de derde bal. Ze konden toch niet écht overal zitten? Dat bleek, de Timianen konden er in een nieuwe opstelling beter doorheen komen. Kim legde een aantal tweede ballen zorgvuldig in de rechter achterhoek aan de andere kant en de druk op de service was beter. Met name Marbeth en Kirstin hebben hier lange series mee gescoord. Als je het zo opschrijft, lijkt het bijna of we deze set met ruime cijfers hebben binnengesleept, maar dat viel tegen. De handjes van GSC waren toch wel weer op heel veel plaatsen en de dame met nummer 1 scoorde aanvallend veel. Met 25-22 ging de set wel alvast met ons mee in de tas en stond het weer gelijk in Boskoop.

Ondanks winst in de tweede set werd er toch gewisseld. De geblesseerde vinger van Margit had het even begeven en wilde van wat rust genieten; zij werd vervangen door Yaëlle. Annemieke kwam erin op de diagonaal. Een set die qua niveau vergelijkbaar was met de tweede. Ondertussen had Kees de heren van VCH (oud teamgenoten van ongeslagen coach Milan) puntloos terug naar Haastrecht gestuurd. Hij kwam de bank bij ons versterken met aanmoedigingen, tips en vreugde. Fijn ook dat zijn teamgenoten ook wat enthousiasme brachten in het publiek om de dames wat op te peppen. Mede hierdoor kon deze set, die uiteindelijk iets spannender werd dan de tweede, worden binnengesleept met 26-24. Inmiddels dus 2-1 voor en dorstig genoeg om te zorgen dat een vijfde set niet nodig zou zijn.

Wederom een nieuwe opstelling. Marbeth kwam terug op de diagonaal. Na de eerste set op buiten, de tweede op de bank en de derde op diagonaal, mocht Annemieke de laatste set beginnen op het midden. Alle lelijke woorden over de functie die je dan binnen het team hebt, laten we voor alle jonge lezers even achterwege. Een set met veel aanmoediging door het publiek. Heren 3, dames 3 en een deel van dames 4 hadden regelmatig de handjes op elkaar. Sanne (dames 1) voerde de boventoon met zingen en was daarmee aanstichter voor de rest van het publiek. Dank daarvoor! Meer overtuiging bij de Timianen. Veel druk op de service en (in de eerste helft van de set) een stabiele pass. De aanvallers konden daardoor goed worden bediend en kwamen tot scoren door vermoeidheid aan de kant van GSC. Een voorsprong van 5 punten halverwege, werd nog even weggegeven. Wellicht door de nodige haperingen in de pass en verwarring door het overslaan van een rotatie. Gelukkig waren we allemaal dorstig genoeg om ons te herpakken. Het harde en enthousiaste juichen werd door de GSC’ers gezien als onsportief gedrag, maar daar trokken wij ons niets van aan. Uiteindelijk liepen we met een mooie 25-19 het veld af. Kim gaf de term ‘klotsende billen’ nog een nieuwe betekenis door een mooie zweetafdruk achter te laten in de zaal; tot grote vreugde van ongeslagen coach Milan. En toen… was het om 00.00 uur EINDELIJK tijd voor een drankje en een teamfie. De eerste teamfie met Kees van Hees Wedstrijdvrees was een feit! Milan blijft de ongeslagen coach en inmiddels is zijn standaard coachoverhemd omgedoopt tot overwinningsbloessie. Snel wassen en (laten) strijken voor de wedstrijd van volgende week dus. 30 oktober gaan we de dames van RVV in Katwijk laten zien dat we vanaf set 1 klaar zijn voor de overwinning. De stemmetjes van de dames krijgen een weekje rust, dus goed luisteren als je maandag en donderdag in de zaal loopt. Lief en zachtjes zullen zij trainen… Yeah right!