We hebben er allemaal naar uitgekeken… Op pad met Milan, voorzien van zijn Timiossjaal, richting Haastrecht.
Het cluppie waar hij ooit speelde tot hij teveel talent had om daar nog te blijven. Het cluppie waar hij laatst op de bank onze tegenstander heeft geobserveerd. Het cluppie waar zijn oude trainer nu trainer is van onze tegenstander. Dat wordt een kraker, een klapper, een pittig potje. De dames uit Haastrecht staan op de vierde plaats en kennen een goede seizoenstart. 3 gespeeld, 3 gewonnen en slechts 2 punten laten liggen. Maar goed, zoals een ieder heeft kunnen volgen, kennen wij ook een geweldige seizoenstart, waarbij we in twee wedstrijden slechts 1 punt niet in eigen zak hebben gestoken.
Voorzien van dezelfde teamsamenstelling als vorige week (wij alle zeven met wederom gewaardeerde aanvulling van Juul van Amstel) vertrokken wij met maar liefst 7 auto’s richting Haastrecht. Uiteraard ook vandaag onder bezielende leiding van coaches Eric en Milan. Vandaag reisden maar liefst 3 supporters en 4 Timiossjaals mee af naar het dorpje ergens voorbij Gouda.
In Haastrecht zijn ze niet zo van de tijd, dus begon de wedstrijd ietwat aan de late kant. Voldoende tijd om onze tegenstander al voor de wedstrijd op de hoogte te brengen van onze nieuwe teamfie. De teamfie kreeg een upgrade naar versie tweepuntnul. In het kader van sportiviteit ontstond in de zaterdagse ochtenduren (ergens tussen 13.00-14.30 uur) het idee om vanaf nu al onze tegenstanders mee te sleuren in de hype van de teamfie. En wel… ná de wedstrijd!
De eerste set begon wat rommelig, domme fouten aan eigen kant en al snel een 5-1 achterstand op het bord. Poeh, zo wordt het een lange middag! Gelukkig keken we niet al te lang aan tegen deze achterstand en konden ook wij de diesel aan geslingerd krijgen voor het einde van de eerste helft van de eerste set. De servicedruk vond langzaam zijn weg terug naar boven en ook aan het net waren we scherp. VCH raakte in de war van onze scherpte en ineens waren we al bij 25. Met 25-17 hebben we de set zeer overtuigend afgesloten
Je zou denken dat na zo’n eerste set, de tweede een eitje moet zijn en dat pas de derde set een risico is. Niets is minder waar. Het was een rommeltje. Scoren was ineens een uitdaging en fouten maken lukte vrij aardig. Met een achterstand van 15-18 werd er gewisseld en zo nu en dan vlogen de time-outs om de oren. We kwamen terug, maar stuurden daarna de dames uit Haastrecht weer verder vooruit. 19-23… Oeps; even slikken en weer doorgaan. En dan… dan is daar het moment dat alles lukt. Niet een beetje alles, maar echt álles alles. Een geweldige servicebeurt van Kirstin bracht de stand terug gelijk. Erop, erover, setpoint en in de zak. Mental breakdown voor VCH en eigenlijk meteen de 3-0 voor ons.
De derde set was een eitje. Geen moment in gevaar geweest, iedereen zat er lekker in en er was geen speld tussen te krijgen. Het feestje in Haastrecht werd een Boskoops feestje. Prachtig gezonden allemaal en binnen no-time haalden we de set die twee punten waard is binnen met een stand van 25-12. BAM!
Nu alleen nog het vijfde puntje. Dat vijfde puntje die we vorige week nog in Den Haag lieten liggen. Het was minder overtuigend dan de derde set, maar VCH kwam er niet meer aan te pas. Met 25-20 sleepten we ook deze set mee naar Boskoop en waren 5 punten een feit!
En eindelijk was daar dan het moment… de teamfie tweepuntnul. Met z’n allen, met z’n allen! De mazzelaars van VCH mochten ónze Timiossjaals vasthouden. We vinden het fantastisch om te zien dat de foto niet eindigde in een panoramafoto, waarbij de Haastrechtse dames enkele meters van ons verwijderd stonden. Super leuk en sportief, waarvoor dank aan de dames van VCH! Uiteraard ook dank voor onze geweldig luidruchtige supporter Daan (de vriend van) die bereid was om dit plaatje te voorzien van de beste belichting, zodat het Timiosblauw er optimaal uitkwam.
Door deze wedstrijd stormen wij de top drie met volle vaart binnen. De nummers 1 en 2 hebben al 2 wedstrijden meer gespeeld en maar 2 en 4 punten meer dan wij. Een zonnig vooruitzicht als we op deze manier doorspelen. De komende twee weken staan de nummers 2 en 4 op ons programma. Zaak om ze keihard een poepie te laten ruiken en onze plek bovenaan te gaan bereiken. Want zeg nou zelf… daar horen we toch?!
