Op maandag 21 november mochten we alweer aantreden voor een wedstrijd. Dit keer thuis in de Groenswaard, waar wij normaliter trainen om ongeveer dezelfde tijd. Al om 18.00 uur schoven wij aan bij Job voor een bakkie. Onze stamtafel reeds bezet door de dames uit Rijswijk, die zichtbaar moeite hadden met het tijdstip. Broodjes kroket vlogen over de toonbank, gevolgd door een peukie buiten voor de deur. Prima voorbereiding voor een tegenstander.
Deze week twee debutanten onder de invallers; Joke Cok en Jolanda van Eijk. Waar wij lengte en kracht missen, hebben zij dat in overvloed, dus beiden een meer dan welkome aanvulling!
In de eerste set begonnen we redelijk. We liepen even uit, maar we lieten de Rijswijkse dames ook netjes weer terugkomen in de wedstrijd. Tot ongeveer 14 ging het gelijk op, maar daarna kwam ons servicekanon op de rechtsachter positie. Zorgvuldig werd de tegenstander onder druk gezet door onze Stef, die op trainingsdagen vooral als Frank door het leven gaat. De wederhelft van onze Stephanie kwam ergens in de servicebeurt binnen en, zoals je alleen in fillums ziet…. Serveerde Stef daarna meteen een ace. Aaaaahh, ware liefde test 1 geslaagd. Welkom bij onze harde kern Wilbert! De set werd afgesloten met 25-15 en het eerste punt zat in de tas.
De tweede set was een set waarin onze rommelige persoonlijkheid naar boven kwam. We deden flink moeilijk om te winnen en ons talent om te falen, zorgde ervoor dat Inter Rijswijk een hoop punten mocht maken. Beide invallers betraden het veld en zorgden voor de nodige punten aan het net. Met 25-22 werd het tijd om in de volgende set zelf het heft weer in handen te nemen.
Zo gezegd, zo gedaan. De servicedruk was terug, de lange enden deden hun werk aan het net, duidelijke communicatie en enthousiasme ten top. Er kwam een gat en dat gat werd groter en groter. Uiteindelijk sloten we deze set met een stand van 25-12 keurig af en waren we back in business.
De vierde set begon direct met een serviceserie tot om en nabij de 7-0 en eigenlijk hebben we de dames uit Rijswijk niet meer gezien. Waren ze al naar huis? Een zelfde soort set als de derde, alleen dan nóg beter. Als er een award zou zijn voor het team wat het mooist, hardst en vrolijkst kan zingen, dan winnen wij die zeker. Ondersteund door publiek wat op dat moment bestond uit wat spelers uit jongens A, dames 1 en overige Timianen met aanhang, stormden we door naar de overwinning. Met 25-11 hadden we opnieuw alle punten in de tas en jawel….
WIJ STAAN BOVENAAN, WIJ STAAN BOVENAAN!
Terwijl Dames 1 druk bezig was met hun warming-up hebben we onder het genot van een hapje en een drankje vol smart zitten wachten tot de stand ein-de-lijk ook op de app onze koppositie bevestigde. Wat staat het ons goed hè, die eerste plek?! 🙂
Uiteraard ook uitgebreid de tijd genomen voor het maken van een teamfie. Ware liefde test 2 ging ook vlekkeloos voor onze tortelduifjes, want samen hebben ze er een prachtig plaatje van gemaakt!
De teamfie 2.0 hebben we deze week iets anders gemaakt dan gebruikelijk. Ergens op de achtergrond van coach Milan zijn fotobombardement, zijn ook de Rijswijkse dames terug te vinden. Dat talent voor fotograferen moet hij nog ontwikkelen; oordeel zelf…
De eerste set die Dames 1 speelde, stonden wij onder de douche na te genieten van de wedstrijd. Een gewonnen set. Vanaf de tweede set schoven wij bij op de afgeladen tribunes om te zien wie onze volgende bekertegenstander zou gaan worden. Het liep gesmeerd de tweede set, tot wij allemaal op de bank zaten. We kwamen vanuit de kleedkamer, schouders recht, borst vooruit, natte haren wapperend in de Groenswaardse wind, trots op onze koppositie en zin in een potje tegen ons eerste damesteam. Maar nee, blijkbaar werden de dames bang van onze binnenkomst. Het ging bergafwaarts. De voorsprong weggegeven en 1-1 op het bord. De derde set was een weergave van de tweede, waarbij opnieuw een flinke voorsprong werd weggegeven en daarna was de winst voor Velo snel te pakken. Dat betekent dat wij de Timiosnaam hoog gaan houden tegen Velo over een paar weken. Rondje verder bekeren lijkt ons wel wat… Kom maar op!