Zaterdagmiddag 12.15 uur staan de dames bij de Groenswaard trappelend te wachten op de laat arriverende coaches. Onder het mom van “beter laat dan nooit” en “fashionably late” vertrokken we om 12.21 uur dan vol goede moed richting Schoonhoven, waar de nummer drie van de ranglijst in een kringetje de voorbespreking aan het doen was. De nodige thee en koffie (waarvan de koffiebonen nog geplukt moesten worden toen we aankwamen) werd genuttigd, de bidons gevuld en de blazen geleegd.
In een koude zaal maakte onze Milan met zijn ballen onze Jo warm en toen dat gebeurd was… Klaar voor de start!
Zonder Maaike, maar met Jacqueline van den Berg en Jolanda van der Eijk waren we gebrand om het foutenfestijn van vorige week over te dragen aan de dames van DOS.
De eerste set begon met een foute service, gevolgd door een beauty van een servicepass, een balletje half hoog bij het net en een klapper van een bal van Jacq. Jacq zat vanaf dat moment op een wolk. Een grote roze wolk waar een vlaggetje in staat met daarop “Joepie ik mag met Dames 2 meedoen!”. Er werd een voorsprong van vier punten op het bord gezet, deze werd uitgebreid en weer teruggebracht naar vier. Uiteindelijk was de stand van 25-21 in ons voordeel dan ook geen verrassing. Prima om zo het eerste puntje in de tas te stoppen.
Terwijl Jacq in de tweede set nog heerlijk op haar wolk zat, of eigenlijk ‘vloog’, zat iedereen lekker in de wedstrijd. Goede servicedruk, sterke aanval en puike blokkering. Toch konden we de stand niet verder uitbreiden dan in de eerste set. Opnieuw 25-21 in ons voordeel aan het einde van de set.
Dan de derde set… Je weet wel, die altijd lastige derde set. Nou nee hoor… geen moeite. We vlogen naar een 5-0 voorsprong, gevolgd door een 13-4 voorsprong. Het moment waarop de dames van DOS het niet eens waren met de stand. Het zou in hun ogen 13-5 moeten zijn. Zelden horen we dames zo hard klagen over de stand. Onze tellers… ja je leest het goed! Onze tellers, bestaande uit Kyan, Vana en Eveline, hadden het punt allang gegeven. Toch, omdat ze heel hard bleven geloven in het punt wat ze niet gemaakt hadden, besloten wij een punt cadeau te doen. Uiteraard was onze flying Dutchwomen Jacq degene die met een killblok duidelijk maakte dat ze maar kort mochten genieten van hun punt. Met een stand van 25-10 (dus eigenlijk 9…) gingen we vrolijk zingend het veld af met alweer de setwinst.
Het zingen hebben we nooit meer opgegeven. Het was gezellig, we zaten in de flow en er werd gewerkt voor alles wat aan onze kant van het net was. De ene pancake na de andere frustreerde de dames uit Schoonhoven steeds verder. We weten allemaal hoe irritant het is om tegen een tegenstander te spelen die ALLES van de grond haalt. Nu waren wij die tegenstander en geloof me… het was heerlijk! Het is niet meer spannend geweest en met 25-17 kon ook het vijfde punt mee terug naar huis.
De nummer drie is op een achterstand van maar liefst 15 punten gezet en ook de nummer twee heeft deze week een punt laten liggen. Wij mogen onszelf dus nu officieel WINTERKAMPIOEN noemen! Dat wat niemand had verwacht en wat niemand ons meer afneemt. Maandag nog een rondje bekeren in de Groenwaard en dan klaar voor de winterstop, waarna wij er alles aan gaan doen om ook zomerkampioen te worden.
