In Memoriam Gerard Lupgens

Nog voluit genietend van vrouw, kinderen, kleinkinderen en vrienden is op woensdag 13 mei 2020 onze oud-trainer, coach en vriend Gerard Lupgens overleden. Hij werd 70 jaar. Woensdag 20 mei jl. is in besloten kring afscheid van hem genomen.

Gerard was een bekend gezicht in de volleybalwereld. Jarenlang was hij een topscheidsrechter in de hoogste divisies, en floot hij nationale en internationale wedstrijden. Als scheidsrechters beoordelaar, analist en liefhebber was hij langs de velden te vinden van de topwedstrijden.

Via zijn vrouw Janny, die bij Be Fair volleybalde kwam Gerard in 1977 voor het eerst Sportzaal de Groenswaard en Bar de Point inlopen. De toenmalige voorzitter Evert -Jan van Beek strikte hem om in 1978 trainen te gaan geven aan Heren 5 en 6, een team met o.a. Jan van Rijswijk als speler. Evert-Jan beloofde Gerard dat het na afloop van de trainingen gezellig zou zijn in de bar, en daar kreeg EJ helemaal gelijk in.

In seizoen 84/85 speelde Be Fair dames 1 in de 2e divisie en werd Gerard tijdens het seizoen trainer/coach van dames als  Jannie Zeeman, Tanja van Bezooijen, Joke Baans, Marcella Bos, Dory v.d.Meent, Liesbeth van Diermen en Cocky Smits. Er zouden vele mooie jaren volgen waarin Gerard meerdere periodes trainer was van bijna alle teams in de heren en dameslijn. Bij dames 1 introduceerde hij het spelen met aanvalscombinaties en de 3-meterlijnaanval, wat toen nog ‘nieuw’ was.

Hij stond vooral bekend om het integreren van jeugdspelers en bracht in zijn lange carrière veel jonge talenten naar dames 1 als Cora Bos, Annemarie de Rooy, Marlies van Ringelenstein, Anneke Verwoerd, Wilma de Jong, Antoinette Sevens, Liesbeth van Wijngaarden, Jacqueline v.d. Berg, Thamar Kok, Marit van der Louw en vele anderen.

Gerard leidde graag jeugdspeelsters op, gaf hen aandacht en vertrouwen, had een hoog knuffelbeergehalte. Hij speelde voor velen een belangrijke rol in hun persoonlijke ontwikkeling als volleybalster en als mens. Gerard benadrukte altijd dat volleyballen een teamsport is, en dat je het daarom ook zo moet benaderen. Naast de technische trainingen had hij daarom veel tijd en aandacht voor het samenspel, teamtrainingen en het kweken van teamgeest binnen en buiten de lijnen, liefst met veel grappen en moppen, en met een bourgondische stijl.

In 2004 nam Gerard afscheid als trainer/coach van het zogenaamde ‘Dreamteam, om tenslotte nog 1 x terug te keren in seizoen 2007/2008 om de jeugdtalenten in het bekertoernooi naar de finale te coachen.

Wie tussen 1978 en 2008 in Sportzaal de Groenswaard kwam kon Gerard uittekenen aan de bar bij Job. Kopje koffie, tomatensap, biertje(s), koffie. Meestal in die volgorde, en met een sjaggie erbij. Hij was een sparringpartner en adviseur van jonge en ervaren trainers en scheidsrechters, een altijd aanwezig en actief verenigingslid, een waardig ambassadeur van zijn werkgever Heineken, en vooral een groot liefhebber van de volleybalsport.

Op 8 december jl. was hij voor het laatst in de zaal, bij de met 3-2 gewonnen kraker van onze dames tegen Vollingo 3. In de bar werd nog gezellig na geborreld en nagepraat, want een uitgesproken mening over het volleybal, de coaching of scheidsrechter kon je altijd ophalen bij Gerard. Op 16 december was hij voor het laatst bij Job in de bar voor de jaarlijkse kerstborrel met ‘zijn meisjes’ van Dreamteam. Met een verzwakte gezondheid, maar strijdlustig als altijd…..Een mooi mens is niet meer!

Mij is gevraagd om een ‘in memoriam’ te schrijven voor Gerard, en ik kan niet anders dan dat vanuit mijn eigen beleving en herinneringen.

Ik heb 40 jaar met en van Gerard mogen genieten. Hij was mijn trainer, coach en vriend. De herinneringen zijn veel, intens, onvergetelijk en brengen dankbaarheid, een glimlach en een traan, en nog vaker een schaterlach van plezier. Dat geldt niet alleen voor mij, maar voor veel van de oud-speelsters, spelers en trainers met wie hij nog contact had. We prijzen ons gelukkig en dankbaar met zijn vriendschap, en we zullen hem o zo missen.

Het was daarom mooi en respectvol om bij zijn uitvaart een erehaag te mogen vormen samen met Jannie Zeeman, Cocky Smits, Dory v.d.Meent, Cora Bos, Annemarie Diouf, Marlies van Ringelenstein, Wilma de Jong, Antoinette Wijker, Anneke Marck, Petra Kramer, Jacqueline v.d. Berg, Rita Slob, Joke Maassen en Tanja Duin. Voor altijd in onze herinnering, vaarwel lieve Gerard!

Marcella Bos-Kooyman

Dames 1 – 1985

Dames 1 – 1998

16 december 2019 – samen met ‘zijn meisjes’ in de Point – laatste keer

1 comment for “In Memoriam Gerard Lupgens

  1. Marjolijn Hameetman
    21 mei 2020 at 22:52

    Lieve Gerard,
    Bedankt voor de fijne volleybaltijd die ik heb mogen beleven als 16 jarig meisje in Dames 1. Wat was je een fijne trainer en haalde het beste in ons naar boven. Soms streng maar bovenal gezellig! Ik kijk altijd terug op een fijne tijd.
    Door mijn studie kwam volleybal op een laag pitje, maar we kwamen elkaar in de straat nog wel eens tegen.
    Ik wil je familie heel veel sterkte wensen.
    Liefs Marjolijn (Joe)

Comments are closed.