Afgelopen zaterdag stond er weer een wedstrijd gepland voor de Timianen van Heren 2, de tegenstander in deze wedstrijd was Zovoc. De wedstrijd tegen de nummer 3 uit de 1 klasse E stond gepland om 19:00, voor sommigen uit dit team een unicum om zo laat een wedstrijd te mogen spelen op de zaterdagavond, voor de anderen was het al niets bijzonders meer.
De starting six in de eerste set bestond uit Arnie, Marius, Peter, Johan, Mark en Joost. De bedoeling was een lekker potje te gaan ballen tegen deze ploeg met veel aanvalspower aan de buitenkanten, wat vanaf het begin goed werd gedaan. Zovoc had het passend lastig op onze service, maar kon via de buitenkanten goed in het spel blijven. Initatieven wisselden van kant, waar de ene keer Timios drie punten los stond nam Zovoc het stokje weer over. Uiteindelijk werd de eerste set verloren met 25-22, waar het duidelijk was dat onze eigen fouten ons de eerste set hadden gekost.
In de 2e set werden Roy en Arjan er ingewisseld voor Joost en Marius, die samen met de van een blessure herstelde Eric vanaf de kant de nodige ‘mental support’ gingen geven. Volleybaltechnisch was de 2e set een exacte kopie van de eerste set. De scheidsrechter was dat ook opgevallen en kon niets anders dan zijn dubieuze besluiten doorzetten. Gelukkig vielen die evenwichtig in het voor- en nadeel van beide teams, dus bleef het bij verbaasde blikken en lachend ontgoochelende gezichtjes. Timios verloor ook deze set met 25-22.
Set 3 moest onze set worden! Daarom gaf Hester gehoor aan het gezegde ‘Never change an almost winning team’ en met een portie enthousiasme en pit gingen dezelfde zes de 3e set in. Tijdens de eerste 20 punten gingen beide teams gelijk op, hopend op een ommekeer werd de befaamde dubbele wissel gebruikt door de coach en was daar onder luid gejuich en applaus de rentree van Eric aanstaande. Na een volledige rotatie met de nieuwe spelverdeler en diagonaal werd er terug gewisseld en moesten de startende zes de 3e set binnenhalen. Zo werd de 24-22 achterstand omgebogen in 26-28 winst. De emoties liepen hoog op, de ontlading was groot, maar we beseften dat we dit in de 4e set moesten doorzetten.
De 4e set werd verloren, 25-16. Het gevoel van euforie uit de derde set werd vervangen door schaamte, machteloosheid en onbegrip.
Conclusie: Tegen de nummer 3 van de competitie werden er drie sets lekker gebald. Waar misschien meer in had gezeten moeten we ons tevreden stellen met een 3-1 nederlaag. Het is dus duidelijk dat Timios H2 de ‘ouwe snoepert’ van de competitie genoemd mag worden. Het zal moeten blijken of dit team setloos verslagen kan worden dit seizoen.